آرامگاه عطار نیشابوری

تیر ۲۸, ۱۳۹۰
by admin
آرامگاه عطار نیشابوری

آرامگاه عطار نیشابوری بنایی است تاریخی که در دوره تیموری توسط امیر علیشیر نوایی بر روی قبر محمد عطار نیشابوری ساخته شد.در دوره های پهلوی دوم مرمت کامل و دهه ۷۰ نیز مرمت مختصر شد.این آرامگاه در فاصله ی ۶کیلومتری جنوب شرقی نیشابور در جنوب جاده ارتباطی نیشابور-مشهد واقع شده است.

فریدالدین عطار نیشابوری شاعر و عارف نامی ایران در حدود سال ۵۴۰ هجری متولد و در سال ۶۱۸ درگذشت. آرامگاه وی در نیشابور (شهر کهن) در خیابان عرفان (نیشابور) کنونی هر ساله پذیرای علاقمندان به ادب و فرهنگ ایرانی است. آرامگاه عطار از بناهای دوره امیر علیشیر نوایی است و در سده نهم هجری ساخته شده است. بنای کنونی آرامگاه دارای هشت ضلع و گنبدی کاشی کاری شده و چهار در ورودی است. در نمای بیرونی آن چهار غرفه کاشی کاری شده تعبیه شده است و در وسط بقعه، قبر عطار و یک ستون هشت ترکی به ارتفاع ۳ متر وجود دارد. عطار چنانکه از نامش پیدا است، در نیشابور دکان عطاری داشت و در حمله مغول به نیشابور کشته شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است؛ چنانکه مولوی درباره او می‌فرماید:

هفت شهر عشق راعطار گشت ماهنوز اندر خم یک کوچه‌ایم

آز آثار زبانزد عطار می‌توان تذکره الاولیا و منطق الطیر را نام‌برد.

Comments are closed.