استان بوشهر یکی از جنوبی ترین استانهای کشور است که در جنوب غربی ایران و در فاصله ۲۷ درجه و ۱۸ دقیقه تا ۳۰ درجه و ۱۴ دقیقه عرض جغرافیایی و ۵۰ درجه و ۸ دقیقه تا ۵۲ درجه و ۵۷ دقیقه طول جغرافیایی واقع گردیده است. این استان از شمال به استانهای خوزستان و کهگیلویه و بویراحمد، از جنوب به خلیج فارس و استان هرمزگان، از مشرق به استان فارس و از غرب به خلیج فارس محدود بوده و با ۶۲۵ کیلومتر مرز آبی، طولانی ترین همسایگی را با آبهای نیلگون خلیج فارس دارد . استان بوشهر با ۵/۲۳۱۶۷ کیلومتر مربع وسعت حدود ۴/۱ درصد از مساحت کل کشور را به خود اختصاص داده و از این لحاظ هفدهمین استان کشور محسوب می گردد .

نژاد : مردم استان بوشهر از نظر نژادی اختلاطی از نژاد آریایی، سامی، آفریقایی و نژاد خاصی که اصطلاحاً به بوشهری معروف است، هستند . پیش از ورود و استقرار آریاییان در بوشهر، نژادهادی بومی در این منطقه می زیسته اند و مدارکی که از عصرحجر و برنز (مفرغ ) باقی مانده بر این قضیه گــواهی می دهد که علاوه بر نژاد مدیترانه ای نژادهای دیگر مانند دراویدی، سیاه پوست، سامی، عیلامی و عرب نیز در این سرزمین سکونت داشته اند .

موسیقی استان بوشهر از قدمت طولانی برخوردار بوده و استعداد لازم برای تبدیل شدن به یک قطب موسیقی را دارد . اشکال و ژانرهای موسیقی، شکل و فرم، ریتم وزن و طنین غالب در موسیقی منطقه، چگونگی اجرا در گونه های مختلف موسیقی، تکنیک های آوازی، موسیقی مراسم های گوناگون در منطقه و مخصوصا در قشم دارای جاذبه های بسیاری است و از زیبایی خاصی برخوردار است . آن چه که امروز در موسیقی منطقه (بوشهر، هرمزگان و دشتستان) موجود است ؛ این است که معمولاً از ساز جفتی استفاده می کنند و کلام نقش کمتری در آن ایفا می کند . ژانر های متنوع موسیقی منطقه معمولا”ریتمیک هستند که کهن ترین آن ها با سه ساز کوبه ای دهل(dehol) ، کسر(kaser) و پیپه(pipe) معروف به دهل کسر اجرا می شوند.