براساس‌ آمارگیری‌ و آخرین‌ تقسیمات‌ کشوری در سال۱۳۸۵، استان‌ کردستان‌ دارای نه شهرستان‌، ۱۲ شهر، ۲۷ بخش‌ و ۸۴ دهستان‌ است و همچنین‌ دارای‌ ۱۷۶۷ آبادی‌ دارای‌ سکنه‌ و ۱۹۲ آبادی‌ خالی‌ از سکنه‌ است‌. شهر سنندج مرکز استان است و شهرستانهای آن شامل سقز، بانه، بیجار، قروه، مریوان، سروآباد، سنندج، کامیاران و دیواندره می‌باشد.
 شهرستان بانه
مرکز شهرستان‌ بانه‌ در فاصله‌ ۲۷۰ کیلومتری‌ شمال‌ باختری‌ سنندج‌، در ابتدای‌ راه‌ آسفالت‌ بانه-مهاباد قرار گرفته‌ است. شهرستان‌ بانه‌ دارای‌ چهار شهر بانه‌، آرمرده‌، بوئین‌ و کانی‌ سور است‌ و جمعیت‌ آن‌ حدود ۱۱۹۳۳۲ نفر برآورد شده‌ است.
شهرستان بیجار
شهر بیجار مرکز این‌ شهرستان‌، در ۱۴۰ کیلومتری‌ شمال‌ شرقی‌ سنندج‌ و در مسیر راه‌ آسفالته‌ سنندج-زنجان‌ قرار دارد. رودخانه‌ دایمی‌ قزل‌اوزن‌ از شمال‌ و شمال‌ باختری‌ این‌ شهر می‌گذرد. شهرستان‌ بیجار به‌ جز مرکز آن، دارای‌ شهرهای‌ یاسوکند و بابارشانی‌ است‌ و جمعیت‌ آن‌ حدود ۱۱۶۰۷۳ نفر برآورد شده‌ است.
شهرستان دیواندره
شهرستان‌ دیواندره‌ از شمال‌ به‌ شهرستان‌ تکاب‌، از شرق‌ به‌ بیجار، از جنوب‌ به‌ سنندج‌، از غرب‌ به‌ سقز و از جنوب‌ غربی‌ به‌ بخش‌ سرشیو شهرستان‌ مریوان‌ محدود می‌شود. شهر دیواندره‌ مرکز شهرستان‌ در فاصله‌ ۹۹ کیلومتری‌ شمال‌ سنندج‌ و در مسیر جاده‌ آسفالت‌ سنندج-سقز قرار دارد. شهر دیگر این‌ شهرستان‌ زرینه‌ است‌ و جمعیت‌ شهرستان‌ طبق‌ برآورد سال‌ ۱۳۷۹، ۸۸۹۸۳ نفر بوده‌ است.
 

در ترکیب جمعیت استان کردستان، جامعه عشایری جایگاه ویژه ای دارد. عشایر این استان از طوایف قدیمی کرد هستند که با زبان کردی سخن می گویند و بیشتر آن ها اسکان یافته اند و عمدتاً به دامپروری می پردازند. عشایر این استان بیشتر در مناطق بانه، سقز، مریوان، دیواندره، سنندج و اورامانات که کوهستان های بلند و دره های عمیق دارد به سر می برند. کوچ این طوایف کوتاه و محدود است و غالباً در کوهپایه های محل زندگی خود رمه گردانی می کنند. مهم ترین ایلات کردستان عبارتند از: شیخ اسماعیلی، دراجی، سورسوری، لک، کوماسی، گلباغی، منمی و قال قالی.